گفتم:چقدر احساس تنهایی می کنم.

 

گفتی:من که نزدیکم(بقره/186)

 

گفتم:تو همیشه نزدیکی، من دورم...کاش می شد بهت نزدیک شم.

 

گفتی:هر صبح و عصر ، پروردگارت رو پیش خودت،با خوف و تضرع، و با صدای بلند آهسته یاد کن(اعراف/205)

 

گفتم:این هم توفیق می خواهد!

 

گفتی :دوست ندارید خدا ببخشدتون؟!(نور/22)

 

گفتم:معلومه که دوست دارم منو ببخشی

 

گفتی:پس از خدا بخواهید ببخشدتون و بعد توبه کنید(هود/90)

 

گفتم:با این همه گناه ،آخه چیکار میتونم بکنم؟

 

گفتی:مگه نمیدونید که خداست که توبه رو از بنده هاش قبول میکنه؟!(توبه/104)

 

گفتم:دیگه روی توبه ندارم

 

گفتیولی)خداعزیزه و دانا.او آمرزنده ی گناه هست و پذیرنده ی توبه(غافر/2_3)

 

گفتم:با این همه گناه برای کدوم گناهم توبه کنم؟

 

گفتی:خدا همه ی گناه ها رو می بخشه(زمر/53)

 

گفتم:یعنی بازم بیام؟بازم منو می بخشی؟

 

گفتی :به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟(آل عمران/135)

 

گفتم:نمیدونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم؟!آتیشم میزنه، ذوبم میکنه و عاشق میشم!...توبه میکنم

 

گفتی :خدا همه ی توبه کننده ها و همه ی اونهایی که پاک هستند رو دوست داره(بقره/222)

 

ناخواسته گفتم:الهی ربی من لی غیرک

 

گفتی:خدا برای بنده اش کافی نیست؟(زمر/36)

 

گفتم:در برابر این همه مهربونیت چیکار میتونم بکنم؟

 

گفتی:ای مومنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید.او کسی هست که خودش و فرشته هاش بر شما درود و رحمت می فرستن تا شما رو از تاریکی ها به سوی روشنایی بیرون بیارن.خدا نسبت به مومنین مهربونه(احزاب/41_43)